Biyograficim
Madame Sans-Gêne

Madame Sans-Gêne

Film · 1961 · 15 kişi

Christian-Jaque'ın yönettiği Fransa-İtalya-İspanya ortak yapımı Madame (asıl adıyla Madame Sans-Gêne), 1961'de çekildi. Romantik komedi ile karma komedi-drama arasında bir yerde duran film, tür olarak âdet komedisi diye de tanımlanır. Fransız sahne yazarları Victorien Sardou ile Émile Moreau'nun 1893 tarihli aynı adlı oyunundan uyarlanmıştır. Yapım Eastmancolor ve Technirama ile renkli çekilmiş, süresi 108 dakikayı bulmuştur; Amerika Birleşik Devletleri'nde Embassy Pictures aracılığıyla gösterime girmiştir.

Başrolde Sophia Loren vardır. Onunla birlikte Robert Hossein, Julien Bertheau, Renaud Mary, Léa Gray, Gianrico Tedeschi, Marina Berti, Analía Gadé, Laura Valenzuela, Carlo Giuffré, Fernando Sancho, Gabriella Pallotta, Robert Dalban ve Ida Galli de kadrodadır. Senaryoyu yönetmenin kendisi, Ennio de Concini ve Jean Ferry birlikte yazmıştır.

Oyunun sinemadaki serüveni bu filmle başlamaz. Sardou ve Moreau'nun eseri sahnede çok sevilmiş, Raymond Lepelletier'nin bir romanına da konu olmuştur. Hikâye 1920'lerde Gloria Swanson'ın başrolde olduğu sessiz bir filme dönüşmüş; Umberto Giordano da aynı öyküyü Madame Sans-Gêne adlı operasına taşımış ve opera 1915'te New York'taki Metropolitan Opera House'ta ilk kez sahnelenmiştir. Film Almanya'da Ungezähmte Catherine adıyla bilinir.

YönetmenChristian-Jaque

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Robert Dalban Robert Dalban Oyuncu · 83 yaşında vefat etti Ida Galli Ida Galli Sinema oyuncusu · doğum yılı 1939 Sophia Loren Robert Hossein Gianrico Tedeschi Marina Berti Carlo Giuffrè Julien Bertheau Renaud Mary Fernando Sancho Jean Berger Renato Terra Inge Meysel Gabriella Pallotta Karl John

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Sardou ile Moreau'nun oyunu sahnede, sessiz sinemada ve operada çoktan denenmiş bir malzeme; dolayısıyla bu uyarlamanın asıl sorusu, söyleyecek yeni bir şeyi olup olmadığı. Senaryoyu Ennio de Concini ve Jean Ferry ile birlikte yazan Christian-Jaque, cevabı büyük ölçüde görselliğe bağlamış görünüyor: Eastmancolor ve Technirama, bir töre komedisini geniş bir gösteriye çevirmeye uygun araçlar. Ancak töre komedisi doğası gereği diyaloğa ve sahne zamanlamasına dayanır; geniş perde bu yapıyı her zaman taşımaz ve tiyatro kökeni kolay saklanmaz. Bence film, bu kadar çok uyarlanmış bir hikâyenin versiyonları arasında kendine özgü bir yer edinmekte zorlanıyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Bu filmi ilginç kılan, tek başına kendisinden çok ait olduğu zincir: 1893'te sahneye konan bir oyun bir romana ilham veriyor, bir operaya, Gloria Swanson'lı bir sessiz filme ve sonunda üç ülkenin ortak yapımı bu renkli versiyona dönüşüyor. Bir töre komedisinin yetmiş yıla yakın bir süre bu kadar farklı biçimde yeniden üretilmesi, toplumsal görgü kurallarıyla oynayan hikâyelerin her kuşakta yeni bir karşılık bulduğunu gösteriyor. Fransız-İtalyan-İspanyol ortaklığı da altmışların Avrupa sinemasında tanıdık hikâyeler ve uluslararası yıldızlar etrafında birleşme eğilimini yansıtıyor gibi.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Romantik komedi ile töre komedisi arasında duran, eski bir tiyatro oyunundan uyarlanmış bir film. Özette şiddet ya da ağır bir tema görünmüyor, bu yüzden büyüklerle birlikte rahatça izlenebilir. Ama hikâye konuşmalara ve görgü kurallarıyla oynayan esprilere dayandığı için küçük çocuklar çabuk sıkılabilir. Klasik oyun uyarlamalarından hoşlanan gençler ve eski film seven büyükler için daha uygun.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar