Dedemin İnsanları

Dedemin İnsanları

Film · 2011 · 12 kişi

25 Kasım 2011'de Türkiye sinemalarında gösterime giren dram filmi Dedemin İnsanları'nı Çağan Irmak hem yazdı hem yönetti. Kimi kaynaklar komedi dram, kimi melodram, kimi tarihî dram diyen film, küçük bir kasabadaki bir çocuk ile dedesi üzerinden bir ailenin ve bir ülkenin geçirdiği büyük değişimi anlatır. Çağan Irmak, Babam ve Oğlum'la başarı yakaladığı bu duygusal sulara filmle geri dönmüştür. Yapımı Most Production ile Ay Yapım birlikte üstlenmiş, süresi 123 dakikadır.

Hikâye, Ege kıyısında küçük bir sahil kasabasında geniş ailesiyle yaşayan on yaşındaki Ozan'ın etrafında döner. Ailesi Girit kökenlidir; mahalledeki çocuklar bu yüzden Ozan'a "gavur" diye seslenir. Yalnız kalmaktan korkan çocuk "Biz Türküz!" diyerek dedesine ve ailesine başkaldırır. Kasabanın saygın isimlerinden Mehmet Bey (Çetin Tekindor) çevresindekilere yardım eden biridir ve torununun bu öfkesi onu üzer. Mübadelede henüz yedi yaşındayken Girit'ten İzmir'e sürülen Mehmet Bey, torununa kaybettiği toprakları ve içindeki özlemi mektup koyduğu şişeleri Ege'nin sularına bırakarak anlatır. Film, mübadele yıllarına uzanan geçmişi ile bugünü iç içe işler; yetişkin Ozan'ı Ushan Çakır canlandırır.

Görüntü yönetmeni Gökhan Tiryaki, müzikleri Cenk Erdoğan, Bora Ebeoğlu ve Aria hazırlamıştır; çekimler yaz aylarında tamamlanmıştır.

YönetmenÇağan Irmak
Yapım ŞirketiMost Production

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Çağan Irmak, Babam ve Oğlum'daki o duygusal damara bu kez mübadelenin yarasıyla dönüyor. Çetin Tekindor'un Mehmet Bey'i, Girit'ten yedi yaşında koparılmış bir adamın özlemini ağırbaşlı bir sükûnetle taşıyor; Ege'nin sularına bırakılan mektuplu şişeler ise eski ustaların sade ve şiirli imgelerini hatırlatıyor. Torunu Ozan'ın "Biz Türküz!" diye başkaldırması, kimlik ile aidiyet arasındaki ince sızıyı yürekten anlatıyor. Klasiklerle büyümüş bir göz için, bir dedeyle torunun hikâyesinde bir ülkenin değişimini okumak gerçek bir ikram.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Dedemin İnsanları, mübadeleyi büyük tarih anlatısı yerine bir ailenin gündelik hayatından okuyor. En çarpıcı ayrıntı, Girit kökenli bir ailenin çocuğunun Ege kasabasında "gavur" diye çağrılması: Göçle gelenlerin yeni yurtlarında bile uzun süre yabancı sayılabildiğini sade bir biçimde gösteriyor. Ozan'ın bu damgadan kaçmak için ailesine sırt çevirmesi, kimliğin dışarıdan nasıl dayatılabildiğine dair güçlü bir gözlem. Film geçmiş ile bugünü iç içe işlediği için kuşaklar arası aktarımı da konu ediyor. Yalnız tarihsel arka plan bir aile hikâyesine sığdırıldığından, mübadeleyi derinlemesine anlamak isteyenler filmi bir başlangıç noktası olarak görmeli.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Dedemin İnsanları'nın kaynaklarda kimi zaman komedi dram, kimi zaman melodram diye anılması tesadüf değil; film bu iki ton arasında tam karar veremiyor. Çağan Irmak'ın Babam ve Oğlum'dan tanıdığımız duygusal yönlendirme burada da işbaşında: doruk anlar müzikle ve uzun bakışlarla altı çizilerek kuruluyor, izleyiciye kendi duygusuna varması için pek alan kalmıyor. 123 dakikalık süre de geçmiş ile bugün arasındaki geçişlerde yer yer ağırlaşıyor. Buna karşın Çetin Tekindor'un ölçülü oyunu ve Gökhan Tiryaki'nin Ege kasabasına verdiği sıcak doku filmi taşıyor. Şişelere konan mektuplar, senaryonun en zarif ve en sinemasal fikri.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar