Denize Hançer Düştü

Denize Hançer Düştü

Film · 1992 · 6 kişi

Mustafa Altıoklar'ın ilk uzun metrajlı sinema filmi Denize Hançer Düştü, 1992 yapımıdır. Adı Türkçede "denize bir hançer düştü" anlamına gelir. Altıoklar filmin yönetmenliğinin yanında yapımcılığını da üstlenmiş, senaryoyu Yasemin Altıoklar ve Zühtü Erkan ile birlikte yazmıştır. 90 dakikalık, 35 mm renkli film Negatif Film yapımıdır. Dram, epik ve deneysel türlerin kesiştiği yapım, sahne ile gündelik hayatın iç içe geçtiği kurgusuyla dikkat çeker.

Hikâye, tiyatroda birlikte çalışan iki kadın oyuncunun, Deniz ile İpek'in öyküsünü anlatır. Jean Genet'nin Balkon adlı oyununun provaları ve sahnelenmesi sırasında yaşananlar, oyundaki gibi sevgi, sevgisizlik, aşk, cinsellik ve iktidar tutkusuyla birbirine karışır. Filmde Yasemin Alkaya, Nur Sürer, Zühtü Erkan ve Meral Çetinkaya'nın yanı sıra Levent Can, Şoray Uzun, Negehan Dilpak ve Ahmet Fuat Onan rol alır. Yaman Okay oyunun yönetmenini, Samim Meriç ise ev sahibini oynar; Nur Sürer'in sesini Arsen Gürzap seslendirmiştir.

Görüntü yönetmeni Uğur İçbak, müziği Mete Sakpınar, kurguyu Hilmi Güver üstlenmiştir. Film festivallerden ödülle döndü: Altıoklar 1993'te 5. Ankara Film Festivali'nde Umut Veren Yeni Yönetmen seçildi, İçbak ise 29. Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde En İyi Görüntü Yönetmeni ödülünü aldı.

YönetmenMustafa Altıoklar
Yapım ŞirketiNegatif Film

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Kadroda ayrıca: Ahmet Fuat Onan, Negehan Dilpak, Samim Meriç (Ev Sahibi)

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Denize Hançer Düştü, Yeşilçam'ın sıcak ve dolaysız anlatımına alışmış bir göz için kolay bir film değil. Sahne ile hayatın iç içe geçtiği deneysel bir yapı kuruyor; seyirciyi karakterlerle duygusal bir bağ kurmaya değil, düşünmeye çağırıyor. Bu yüzden eski filmlerin o içtenliğini arayanlar burada aradığını bulmakta zorlanabilir. Yine de tiyatroya, Jean Genet gibi bir yazara ve oyunculuk emeğine bu kadar ciddiyetle yaklaşan bir ilk filme saygı duymamak elde değil. Yeşilçam sonrası sinemanın arayışlarını merak edenler için bir kapı.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Mustafa Altıoklar'ın ilk filmi, Jean Genet'nin Balkon'unu yalnızca bir arka plan olarak değil, filmin kendi yapısını belirleyen bir ayna olarak kullanıyor: Provalarda konuşulan iktidar ve arzu, kuliste yaşananlara sızıyor. Bu iç içe geçmiş kurgu, 1990'ların başındaki Türk sineması için cesur bir deneme. Uğur İçbak'ın Altın Portakal'da En İyi Görüntü Yönetmeni ödülü alması da filmin görsel iddiasını doğruluyor. Ancak dram, epik ve deneysel tarzlar arasında gidip gelen yapı yer yer kendi içine kapanıyor; Genet'yi bilmeyen bir izleyici için göndermeler ağır gelebilir. Kusurlarına rağmen, Ankara'daki Umut Veren Yeni Yönetmen ödülünü hak eden iddialı bir başlangıç.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, iki kadın oyuncunun gözünden tiyatro dünyasına bakıyor ve bu dünyayı bir iktidar alanı olarak ele alıyor. Genet'nin oyunundaki sevgi, sevgisizlik, cinsellik ve iktidar tutkusu sahnenin dışındaki ilişkilere de taşınıyor; böylece sanat ortamının da kendi hiyerarşileri ve güç oyunları olan küçük bir toplum olduğu hissettiriliyor. 1990'ların başında cinselliği ve iktidarı açıkça ele alan bir Türk filmi, dönemin sinemasında yeni bir dilin arandığını gösteriyor. Öte yandan bence filmin ilgisi topluma değil, sahnenin dört duvarı arasındaki ilişkilere yönelik; dönemin kendisini görmek isteyenler bunu sınırlı bulabilir.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar