Biyograficim
Exils

Exils

Film · 2004 · 6 kişi

Cezayir doğumlu Fransız yönetmen Tony Gatlif, 2004'te yol filmi Exils'i çekti; film Türkçede Sürgündekiler adıyla da anılır. Fransa ile Japonya'nın ortak yapımı olan film dram, macera ve müzik öğelerini bir araya getirir. Senaryoyu Gatlif, başrol oyuncularından Lubna Azabal ile birlikte yazmıştır; diyaloglarda Fransızca ve İspanyolca ile Çingene dili duyulur. Gatlif bu filmle 2004 Cannes Film Festivali'nde En İyi Yönetmen ödülünü almıştır. Yaklaşık 104 dakika süren yapım, yönetmenin Cezayir'e dönüşünün kişisel bir yansıması olarak da okunur.

Hikâye, Paris'te yaşayan iki genç bohem, Zano ile Naima'yı izler. Romain Duris'in canlandırdığı Zano'nun ailesi Cezayir doğumlu Fransız yerleşimcilerden, yani pied-noir'lerdendir ve bir zamanlar bu topraklardan sürülmüştür; Lubna Azabal'ın oynadığı Naima'nın ailesi ise Cezayirli kökenlidir. İkili, birlikte geçirdikleri bir geceden sonra aniden kökenlerini bulmak için Cezayir'e gitmeye karar verir. Cezayir'e uzanan macera dolu yolculuk boyunca kendilerini, birbirlerini ve ilişkilerindeki pürüzleri keşfeder; müzik ve karşılaşmalar yolculuğun asıl dokusunu oluşturur. Film, Gatlif'in Cezayir'den ayrıldıktan 43 yıl sonra buraya dönüşüne de denk düşer.

YönetmenTony Gatlif
Exils Exils

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Lubna Azabal Lubna Azabal Oyuncu · 53 yaşında Romain Duris Zouhir Gacem Lila Makhlouf Habib Cheik Latifa Ahrar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Tony Gatlif'e Cannes'da En İyi Yönetmen ödülünü getiren Exils, sıkı bir olay örgüsünden çok müziğe ve rastlantılara yaslanan bir yol filmi. Bence filmin asıl dili diyaloglar değil müzik: anlatı, olaylar arasında sıkı bir neden-sonuç bağı kurmak yerine bir ritimle ilerliyor. Bu serbest yapı Gatlif'in sinemasını sevenler için büyüleyici; ama derli toplu bir dramatik kurgu bekleyenler için dağınık ve yer yer amaçsız görünebilir. Senaryonun başrol oyuncusu Lubna Azabal ile birlikte yazılmış olması, Naima karakterine kâğıttan çok yaşanmışlık katma potansiyeli taşıyor. Fransızca, İspanyolca ve Çingene dili arasında gidip gelen diyaloglar da filmin sınır tanımayan ruhunu tamamlıyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, Fransa ile Cezayir arasındaki sömürge sonrası ilişkiyi iki gencin kökenleri üzerinden ele alıyor ve bunu dikkat çekici bir simetriyle yapıyor: biri Cezayir'den sürülmüş pied-noir bir aileden, öteki Cezayirli bir aileden geliyor. İki farklı sürgün hikâyesinin aynı yolculukta buluşması, aidiyet sorusunu tek bir cevaba indirgemiyor. Gatlif'in Cezayir'den ayrılışından 43 yıl sonra bu filmle bir tür eve dönüş yapması da hikâyeye kişisel bir katman ekliyor. Ancak film kök arayışını tarihsel bir tartışmadan çok duygusal ve müzikal bir yolculuk olarak kurduğu için, sömürge geçmişine dair derin bir çözümleme bekleyenler eli boş dönebilir.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

İki genç yetişkinin köklerini aramak için çıktığı serbest ruhlu bir yolculuk. Bir gece birlikte olduktan sonra yola çıkan bohem bir çiftin hikâyesi, aile salonundan çok yetişkin izleyiciye hitap ediyor. Müzik filmin önemli bir parçası ve büyük gençlerin ilgisini çekebilir. Ama ilişki temaları ve dağınık akışı yüzünden küçük çocuklarla izlemek için uygun değil.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar