On Kadın

On Kadın

Film · 1987 · 7 kişi

Şerif Gören'in 1987'de yönettiği On Kadın, kadın sorunlarını ele alan feminist bir anlatı olarak da anılan renkli bir Türk dram filmi. Yapım, toplumun farklı kesimlerinden ve sınıflarından gelen kadınların öykülerini kısa filmler halinde sıralar ve bu kadınların hepsini Türkan Şoray canlandırır. Tek bir oyuncunun bu kadar çok kimliğe bürünmesi, filmi Şoray için bir tür portre galerisine dönüştürür.

Şoray'ın oynadığı kadınlar arasında bir köylü, bir gelin, bir gazeteci, bir çingene, bir fahişe, bir feminist bulunur; kimi bölümlerde Füsun ve Zeliha gibi adlar öne çıkar. Çevresinde Erdal Özyağcılar (Mahmut), Songül Ülkü (Kuma), Bilâl İnci (kayınpeder), Asuman Arsan (kaynana), Bora Ayanoğlu (Fuat), Selma Tarcan (Sibel) ve Oya Prosçiler (Yasemin) gibi oyuncular yer alır. Okday Korunan da kadrodadır. Her bölüm başka bir kadının yaşamına ve karşılaştığı güçlüklere odaklanır.

Senaryo Hüseyin Kuzu'ya aittir. Filmi Uzman Film yapmış, yapımcılığı Kadir Turgut ile Ferit Turgut üstlenmiştir. Görüntü yönetmeni Erdal Kahraman, müziği Atilla Van'a aittir; 35 mm çekilen filmin sesleri Lale Film'de, laboratuvar işleri Şafak Film'de yapılmıştır. Şoray'ın canlandırdığı her kadının sesi ayrı bir seslendirme sanatçısına emanet edilmiştir; köylüyü Celile Toyon, gelini Bedia Ener, gazeteciyi Arsen Gürzap seslendirir.

YönetmenŞerif Gören
Yapım ŞirketiUzman Film
On Kadın On Kadın On Kadın

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Kadroda ayrıca: Songül Ülkü (Kuma), Asuman Arsan (Kaynana), Bora Ayanoğlu (Fuat), Selma Tarcan (Sibel), Oya Prosçiler (Yasemin)

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Şerif Gören'in filmi, toplumun farklı kesimlerinden ve sınıflarından kadınların hikâyelerini kısa bölümler hâlinde sıralıyor: köylü, gelin, gazeteci, çingene, fahişe, feminist. 1980'lerin sonunda çekilmiş bir film için bu yelpaze kendi başına bir tavır. Kuma, kaynana ve kayınpeder gibi karakterlerin varlığı, geleneksel aile yapısının kadın üzerindeki ağırlığına da bakıldığını düşündürüyor. Ancak bütün kadınları tek bir oyuncunun canlandırması, sınıf farklarının yarattığı çeşitliliği biraz törpüleyebiliyor. Türk sinemasında kadın meselesinin nasıl anlatıldığını merak edenler için önemli bir durak.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Türkân Şoray'ın her biri ayrı bir dünyadan gelen kadınlara can vermesi, onun oyunculuk yelpazesini gösteren bir portre galerisi gibi. Köylü kadından gazeteciye, gelinden çingeneye uzanan bu kadınlarda Şoray'ın o tanıdık, derin bakışını yeniden bulmak insanı duygulandırıyor. Yine de her kadına ayrı bir seslendirme sanatçısının ses vermesi, alışık olduğumuz bütünlüğü biraz bozuyor; Şoray'ı tek bir sesle dinlemek isteyen için bu bir eksiklik. Kadınların derdine eğilen, yüreği doğru yerde atan bir film.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Epizodik yapı, On Kadın'ın hem gücü hem zaafı. Her bölüm başka bir kadının yaşamına odaklandığı için film geniş bir toplumsal panorama çizebiliyor; ama kısa film formatı karakterlerin derinleşmesine pek alan bırakmıyor ve bölümler arasında yoğunluk dalgalanıyor. Türkân Şoray'ın bütün rolleri üstlenmesi bir oyunculuk gösterisi olarak etkileyici, fakat aynı yüzün tekrar tekrar belirmesi bölümlerin sınırlarını zaman zaman bulanıklaştırıyor. Hüseyin Kuzu'nun senaryosu meselesini net koyuyor, ancak yer yer fazla açık sözlü bir didaktizme kayıyor. Erdal Kahraman'ın görüntüleri ve Atilla Van'ın müziği ise yapıya sağlam bir zanaat zemini sunuyor.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar