Biyograficim
Umut ve Zafer

Umut ve Zafer

Film · 1987 · 10 kişi

John Boorman'ın kendi çocukluğundan beslenen savaş komedi-dramı Umut ve Zafer (Hope and Glory) 1987 yapımıdır. Boorman filmi yazdı, yönetti ve yapımcılığını üstlendi; Goldcrest Films ve Embassy Pictures imzalı Birleşik Krallık-Avustralya ortak yapımının dağıtımını Columbia Pictures yaptı. Adını, yurtsever İngiliz şarkısı "Land of Hope and Glory"den alır. Eleştirel ve ticari başarı yakalayan film, Altın Küre'de En İyi Film (Müzikal veya Komedi) ödülünü aldı, aralarında En İyi Film, En İyi Yönetmen ve En İyi Özgün Senaryo'nun bulunduğu beş Oscar adaylığı kazandı.

İkinci Dünya Savaşı sırasında Londra'nın kenar mahallelerinden birinde geçen hikâye, dokuz yaşındaki Bill'in (Sebastian Rice-Edwards) gözünden anlatılır. Çocuk, bombardımanın korkusunu ve karmaşasını hayal dünyasında bir maceraya çevirip tadını çıkarır; ta ki Rose Hill caddesinde bombalanmış evlerin yıkıntılarını görene dek. Hayatın karanlık yüzüyle böylece yüz yüze gelen Bill, ailesine sığınır, ama büyüklerin her biri kendi derdindedir. Annesini Sarah Miles, babasını David Hayman, kız kardeşini Geraldine Muir canlandırır. Kadroda Sammi Davis, Ian Bannen ve Susan Wooldridge de var.

Film New York'ta 16 Ekim 1987'de ilk kez gösterildi; Birleşik Krallık'ta Şubat 1988'de vizyona girdi. 13 BAFTA adaylığı topladı ve Susan Wooldridge yardımcı kadın oyuncu ödülünü kazandı. Boorman aynı çocukluk dünyasına 2014'te devam filmi Queen and Country ile döndü.

YönetmenJohn Boorman
Yapım ŞirketiGoldcrest Films

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Bağlantısız isimlerin sitemizde henüz profili yok.

Jean-Marc Barr Jean-Marc Barr Oyuncu · 66 yaşında Bruce Sarah Miles David Hayman Sammi Davis Amelda Brown Derrick O'Connor Ian Bannen Katrine Boorman Shelagh Fraser Charley Boorman

Kadroda ayrıca: Sebastian Rice-Edwards (Bill), Susan Wooldridge, Geraldine Muir

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Hikâyeyi dokuz yaşında bir çocuğun gözünden anlatması, filmi ailece izlemeye yaklaştırıyor. Bombardımanı bir maceraya çeviren çocuk bakışı, savaşı küçükler için de anlaşılır kılıyor. Ama bombalanmış evlerin yıkıntıları ve kendi dertlerine gömülmüş büyükler de var; savaşın karanlık yüzü saklanmıyor. On yaş üstü çocuklarla, sonrasında konuşmak şartıyla rahatlıkla izlenebilir.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

İkinci Dünya Savaşı çoğunlukla cepheden anlatılır; bu film ise Londra banliyösündeki bir evin içinde kalıyor. Bombalar altında gündelik hayatın nasıl sürdüğü, yetişkinler kendi kaygılarıyla boğuşurken çocukların nasıl kendi başına kaldığı, ev cephesine dair değerli bir tablo çiziyor. Adını vatansever bir İngiliz şarkısından alması da ironik bir katman ekliyor: resmî 'umut ve zafer' söylemiyle bir çocuğun yaşadığı dağınık gerçeklik yan yana duruyor. Boorman'ın kendi çocukluğundan beslenmesi filmi bir dönem tanıklığına dönüştürüyor; yine de bu bir belge değil, hatırlamanın süzgecinden geçmiş bir geçmiş.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Boorman'ın bu otobiyografik işi, savaşı bir çocuğun hayal gücüyle çerçevelemenin hem avantajını hem riskini taşıyor. Komedi ile dram arasındaki ton geçişleri büyük ölçüde yerine oturuyor; felaket ile oyun arasındaki ince çizgi filmin asıl gücü. Özgün senaryo dalındaki Oscar adaylığı tesadüf sayılmaz: metin tek bir bakış açısına sadık kalarak yetişkinlerin dramlarını çocuğun algısının sınırları içinde gösteriyor. Zayıf nokta aynı tercihin yarattığı mesafe; yetişkin karakterlerin dertleri çoğu zaman yarım kalmış izlenimi veriyor. Bunu bir eksiklik mi, yoksa bilinçli bir sınır mı saymak gerektiği izleyiciden izleyiciye değişecektir.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar