Güz Sancısı

Güz Sancısı

Film · 2009 · 16 kişi

Yılmaz Karakoyunlu'nun aynı adlı romanından uyarlanan Türk dram filmi Güz Sancısı, 1950'lerin siyasi gerilimini anlatır. Yönetmen Tomris Giritlioğlu'dur. Yapım, 23 Ocak 2009'da Türkiye genelinde gösterime girdi ve o yılın en çok hasılat yapan yerli filmleri arasında yer aldı. Film Suyun Öte Yanı ile özellikle Salkım Hanımın Taneleri'nin devamı sayılır ve 6-7 Eylül Olayları'nı konu aldığı için yoğun tartışma yarattı.

Hikâye 1955'in güzüne doğru, Beyoğlu'nun ışıltısının üzerine gergin siyasi havanın gölgesi düşerken başlar. Hukuk Fakültesi'nde asistanlık yapan Behçet'i (Murat Yıldırım), babasının nüfuzu ve yetişme tarzı marjinal fikirlere sürükler. Onu tökezleten tek şey, karşı dairenin penceresinde gizlice izlediği Elena'dır (Beren Saat). Gayrimüslim bir genç kadın olan Elena, babaannesiyle gizemli bir bağımlılık ilişkisi içinde yaşar. İki gencin aşkı, gayrimüslimleri hedef alan siyasi dalganın ortasında kendini savunmaya çalışır; Behçet o çizgide ilerledikçe Elena'dan ve aşktan uzaklaşır. Kadroda Okan Yalabık, Belçim Bilgin, Umut Kurt, Zeliha Berksoy, Kenan Bal, İlker Aksum, Tuncel Kurtiz ve Hüseyin Avni Danyal da yer alır.

Senaryoyu Nilgün Öneş, Etyen Mahçupyan, Tayfun Pirselimoğlu ve Ali Ulvi Hünkar yazdı; yapımcılar Bahadır Atay ile Fatih Enes Ömeroğlu'dur. Görüntü yönetmeni Ercan Yılmaz, müzik Tamer Çıray'a aittir. Film 112 dakika sürer.

YönetmenTomris Giritlioğlu
Güz Sancısı

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Güz Sancısı, 1955'teki 6-7 Eylül Olayları'nı, yani İstanbul'un gayrimüslim sakinlerini hedef alan gerçek bir kırılmayı, Beyoğlu'nda geçen bir aşk hikâyesinin içinden anlatıyor. Filmin en değerli yanı, büyük tarihsel olayı sıradan bir apartmanın pencerelerine indirmesi: Behçet'in babasından devraldığı fikirlerle Elena'ya duyduğu ilgi arasındaki gerilim, dönemin toplumsal havasını kişisel bir sınava dönüştürüyor. Salkım Hanımın Taneleri'nin devamı sayılması da anlamlı; Giritlioğlu aynı hafıza meselesini sürdürüyor. Yine de aşk hattı zaman zaman tarihin ağırlığını yumuşatan bir perde gibi duruyor. Olayların arka planını merak eden izleyici, film bittikten sonra okumaya devam etmek isteyecektir.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Tomris Giritlioğlu, Yılmaz Karakoyunlu'nun romanını bir dönem melodramı olarak kuruyor ve bu tercih filmin hem gücü hem sınırı. Beyoğlu'nun ışıltısıyla üzerine çöken siyasi gölge arasındaki karşıtlık, Ercan Yılmaz'ın görüntülerinde etkili bir atmosfere dönüşüyor; karşı pencereden gizlice izleme motifi de güçlü bir görsel fikir. Ancak dört kişilik senaryo ekibinin izleri hissediliyor: Behçet'in iç dönüşümü yeterince adım adım işlenmiyor, karakter zaman zaman dramatik ihtiyaca göre yön değiştiriyor. Murat Yıldırım ile Beren Saat'in sahneleri duygusal yükü taşısa da, Elena'nın babaannesiyle yaşadığı gizemli bağ gibi ilginç bir alt hat yarım bırakılmış izlenimi veriyor. Sonuçta 112 dakikada iddialı bir konuyu cesaretle ele alan, ama dramaturjisi konusunun ağırlığına tam yetişemeyen bir film.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu film aile akşamı için hafif bir seçim değil. Konusu ağır: 1955'te gayrimüslimleri hedef alan olaylar ve hikâyenin her yerine sinmiş siyasi gerilim. Küçük çocuklara uygun bulmuyorum. Lise çağındaki gençlerle izlerseniz, tarihin bu acı sayfası hakkında konuşmak için iyi bir fırsat olur. Büyükler de eski Beyoğlu havasını tanıyacaktır. Ama filmden sonra sohbete mutlaka zaman ayırın.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar