İz-Rêç

İz-Rêç

Film · 2011 · 5 kişi

Tayfur Aydın, ilk uzun metraj denemesi olan Türk dramı İz-Rêç'i 2011'de yazıp yönetti; Türkçe ve Kürtçe konuşulan film 9 Aralık 2011'de gösterime girmiştir. Yaklaşık 86 dakikalık yapım, Yavuz Ekinci'nin İncir adlı öyküsünden uyarlanmıştır. Zorunlu olarak topraklarından ayrılan insanların acısını ve çilesini, tek bir kadının yaşamı üzerinden anlatır.

Hikâyenin merkezinde, İstanbul'un varoşlarında yaşayan seksen yaşlarındaki Şeristan nine vardır; okumamış ama bilge, çocuklarının büyük şehirdeki zorlu hayatını çaresizce izleyen bir Anadolu kadınıdır. Ağır hastalandığını ve sonunun yaklaştığını hissedince oğlu Mirza'dan son bir istekte bulunur: kendisini doğduğu topraklara götürüp oraya gömmesini ister. Mirza yıllar önce geride bıraktığı memlekete dönmeye hevesli olmasa da annesinin isteğini kabul eder. Bir kimlik bunalımı yaşayan oğlu Hevi, yolculuğa baştan beri karşı çıksa da üçü trenle yola çıkar. Bu yolculuk, bir ömür boyunca saklanan bir sırrın ve o sırrı taşırken yapılan fedakârlıkların şahidi olur.

Necmettin Çobanoğlu, Bilal Bulut ve Melahat Bayram'ın yer aldığı filmin çekimleri İstanbul, Diyarbakır ve Batman'da yapılmıştır. Yapımcılığını Türker Korkmaz üstlenmiş, görüntü yönetmenliğini Emre Konuk, kurgusunu Selim Demirdelen, müziğini Mustafa Biber yapmıştır.

YönetmenTayfur Aydın

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

İz-Rêç'in toplumsal ağırlığı, yerinden edilmenin üç kuşak üzerindeki farklı izlerini aynı tren yolculuğuna sığdırmasında. Doğduğu toprağa gömülmek isteyen yaşlı bir anne, yıllar önce ayrıldığı yere dönmekte isteksiz bir oğul ve kimlik bunalımı yaşayan bir torun: her biri aynı kopuşun başka bir sonucunu taşıyor. Türkçe ve Kürtçenin birlikte konuşulması, kentin kenarında süren hayatla geride kalan memleket arasındaki mesafeyi dil düzeyinde de hissettiriyor. Film, göçü rakamlarla değil, bir ailenin içindeki sessizliklerle anlatmayı seçiyor.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

İlk uzun metrajında hem senaryoyu hem yönetmenliği üstlenen Tayfur Aydın, Yavuz Ekinci'nin bir öyküsünden yola çıkıyor. Öyküden uzun metraja geçişin bilinen riski burada da geçerli: yoğun ve kısa bir anlatıyı film süresine yaymak, bazı bölümlerde ritmin seyrelmesine yol açabilir. Öte yandan tren yolculuğu, yol filmi yapısıyla bu sorunu kısmen dengeleyen akıllıca bir çerçeve; mekânın değişmesi karakterlerin iç değişimini taşımaya elverişli. Yolculuğun ömür boyu saklanmış bir sırra tanıklık etmesi de anlatıya merak katıyor. Bence film, ilk film heyecanını ve sınırlarını birlikte taşıyan samimi bir başlangıç.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Büyükanne, oğul ve torun üzerine kurulu bu film, evdeki büyüklerle birlikte izlemek için anlamlı bir seçim. Memleket özlemi ve aile bağları üzerine konuşmak için iyi bir fırsat sunuyor. Ama hastalık ve ölüm konunun merkezinde, anlatım da sakin. Küçük çocuklar sıkılabilir; gençler ve yetişkinler için daha uygun.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar