İmam

İmam

Film · 2005 · 7 kişi

Yönetmenliğini İsmail Güneş'in, senaryosunu Ömer Lütfi Mete'nin üstlendiği The İmam, 2005 yapımı bir Türk dram filmidir. 14 Ekim 2005'te vizyona giren film yaklaşık 110 dakika sürer. Başrol Eşref Ziya Terzi'ye aittir; yardımcı oyuncular arasında bir kaynak Mete Dönmezer, Turgay Tanülkü ve Ahmet Yenilmez'i de sayar.

Filmin kahramanı Emre, aslında Emrullah adını taşıyan bir İmam Hatip Lisesi mezunudur. Bilgisayar mühendisi olmuş, Batılı bir yaşam tarzını benimsemiş, adını bile değiştirmiştir; iş ortağından dahi kökenini gizler. Uzun saçı ve motosikletiyle dışarıdan bakıldığında dindar bir izlenim vermez. Oysa genç yaşta aldığı din eğitimi karakterinin ayrılmaz bir parçası olmuştur; Emre bunu kendine bile itiraf edemeyecek kadar kafası karışıktır. Bu yüzden hayatında çelişkiler, huzursuzluk ve buhranlar büyük yer tutar.

Yönetmen bu karakteri bir tür orta yol olarak sunar. Dindar kesim onun uzun saçını ve motosikletini yadırgayabilir, laik kesim ise İmam Hatip geçmişini; oysa Emre toplumun iki tarafı arasında bir uzlaşma noktası olabilecek bir figür gibi durur. Film, kimliğini saklayarak modern bir hayat kurmaya çalışan, öte yandan yetiştiği değerlerden kopamayan bir insanın iki dünya arasındaki sıkışmışlığını işler. Eleştirmenler arasında filmi öngörülebilir ve basmakalıp bulanlar oldu.

Yönetmenİsmail Güneş

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

The İmam, imam hatip kökenini saklayıp Batılı bir hayat kurmuş bir bilgisayar mühendisi üzerinden, Türkiye'de dindar ve laik kesimler arasındaki ayrışmayı tek bir insanın içine taşıyor. Emre'nin uzun saçı ve motosikleti bir kesime, imam hatip geçmişi diğer kesime yabancı gelebilecek bir figür; yönetmen onu iki taraf arasında bir orta yol olarak öneriyor. Bu, iki binlerin ortasında toplumun kendine dair tartıştığı soruları cesurca seçen bir fikir. Ancak kimliği saç, motosiklet ya da okul gibi dış işaretlere indirgemek, meseleyi basitleştirme riskini de taşıyor. Film, bir dönemin kutuplaşma kaygısının ve uzlaşma arayışının belgesi olarak okunabilir.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Filmin sorunu, ana karakterini bir insandan çok bir teze dönüştürmesi. Emre, toplumun iki yarısını uzlaştırabilecek bir figür olarak tasarlandığı anda, onun iç çatışması dramatik bir süreç olmaktan çıkıp bir fikrin örneğine dönüşüyor. Uzun saç, motosiklet, değiştirilmiş isim gibi dış işaretler, senaryonun karakterin iç dünyasıyla yapması gereken işi üstleniyor. Kararsızlık, huzursuzluk ve krizlerle dolu bir hayatı anlatmak iddialı bir hedef; ama bazı eleştirmenlerin filmi öngörülebilir ve klişe bulması bence bu tasarımın doğal sonucu. Ömer Lütfi Mete'nin senaryosu önemli bir soruyu yakalıyor, fakat cevabı baştan bildiği için gerilim kurmakta zorlanıyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Anlatılan hikâyede şiddet ya da sert sahnelere dair bir işaret yok; asıl konu kimlik, inanç ve kendini saklamak. Küçük çocuklar için fazla konuşmalı ve ağır gelebilir. Ergenler ve yetişkinler için uygun. Gençlerle birlikte izleyip ardından insanın kökeniyle barışık olması, kendini başkalarından saklamaması üzerine konuşmak için iyi bir vesile.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar