Hayatım Sana Feda

Hayatım Sana Feda

Film · 1970 · 15 kişi

Muzaffer Arslan, 1970'te melodram ve müzikal türündeki Türk filmi Hayatım Sana Feda'yı yönetti. Hikâye aşk, dostluk, kıskançlık ve fedakârlık çevresinde, gazino sahneleri ve şarkı yarışmasıyla örülür. Başrolleri Türkan Şoray ve Cüneyt Arkın paylaşır; yapımcılığı da Arslan üstlenmiştir, yapım şirketi Sine Film'dir.

Konservatuvarı bitirmiş Zeynep ve Fatma birbirlerinden başka kimseleri olmayan iki yakın arkadaştır. İş ararlarken bir gazinoda şansını bulurlar; Zeynep'in güçlü sesi ve Fatma'nın gitarı salonu doldurur. Sahne dışında yalnız ve hızlı yaşamaya meraklı zengin iş adamı, usta besteci Harun, arkadaşı Mehmet'le girdiği bir otomobil yarışında çocuğu kurtarmaya çalışan Zeynep'i yaralar. Zeynep'in görmesi giderek bozulur; ameliyat için gereken 50 bin lirayı bulamaz ve Fatma onun yanından ayrılmaz. Suçluluk duyan Harun kimliğini saklayarak yardım etmeye çalışır; kendini kör bir besteci gibi tanıtır, bir şarkı yarışmasıyla ameliyat parasını sağlar. Hikâyenin sonunda Zeynep, bu iki adam arasındaki bağı fark eder.

Gülgün Erdem Fatma'yı, Münir Özkul Mehmet'i oynar. Senaryoyu Arslan, Bülent Oran ile birlikte yazdı; hikâye Arslan ve Burhan Bolan'a aittir. Müzikleri Süheyl Denizci ve Norayr Demirci, görüntüleri Necati İlktaç üstlenmiştir. Renkli ve 35 mm çekilen film yaklaşık 83 dakika sürer; birçok oyuncu dublajla seslendirilmiştir, örneğin Şoray'ı Adalet Cimcoz, Arkın'ı Hayri Esen.

YönetmenMuzaffer Arslan
Yapım ŞirketiSine Film

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Türkân Şoray ile Cüneyt Arkın'ın aynı afişte buluştuğu yetmişlerin başı melodramları, duyguyu saklamadan yaşatmasıyla sevilir; bu film de o geleneğin içinde duruyor. Bence asıl değeri, aşkın yanına dostluğu da koyması: birbirinden başka kimsesi olmayan iki kadının bağı, gazino ışıklarından daha sıcak bir çekirdek oluşturuyor. Süheyl Denizci ile Norayr Demirci'nin müzikleri bu tür filmlerde hikâyenin yarısı demektir; bir şarkı yarışması etrafında kurulan öyküde de öyle olması beklenir. Kaderin cilvelerine gönülden teslim olabilen bir gözle izlenmeli.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Bülent Oran'ın ortak imzasını taşıyan senaryo, Yeşilçam melodramının bilinen parçalarını bir araya getiriyor: kaza, suçluluk, gizlenen kimlik ve parası bulunamayan bir ameliyat. Görmesi bozulan kadının karşısına kendini kör bir besteci gibi tanıtan adamı koymak simetrik ve akılda kalan bir buluş; ama olay örgüsü inandırıcılığını tamamen bu tesadüf ve sır zincirine bağlıyor. Dönemin dublaj pratiği de ayrı bir okuma gerektiriyor: Şoray'ın yüzü ile Adalet Cimcoz'un sesi birleşince performans iki kişi arasında paylaşılıyor. Bu, filmi kusurlu kılmıyor ama oyunculuğu yalnızca kameranın önündekilere bağlamamayı gerektiriyor. Formülün dışına çıkmayan, formülü ise derli toplu işleten bir yapım.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Konusu aşk, dostluk ve fedakârlık; anlatılan hikâyeye bakılırsa kaba bir dil ya da ağır şiddet beklenmez. Ama bir otomobil kazası ve gözlerini kaybetmekte olan bir genç kadın hikâyenin merkezinde, bu yüzden küçük çocuklara hüzünlü gelebilir. Gazino sahneleri de var. Şarkılı filmleri seven büyükanne ve dedelerle, ortaokul yaşından büyük çocuklarla rahatça izlenebilecek türden bir aile melodramı.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar