Tel Aviv on Fire

Tel Aviv on Fire

Film · 2018 · 6 kişi

Tel Aviv on Fire, Sameh Zoabi'nin yönettiği, senaryosunu Dan Kleinman'la birlikte kaleme aldığı 2018 tarihli hiciv yüklü bir komedi-drama. Filmin İbranice adı Tel Aviv Al Ha'Esh. İsrail, Lüksemburg ve Fransa'nın ortak yapımı olan film, Arapça ile İbranice çekildi. Zoabi için Man Without a Cell Phone'dan sonraki ikinci uzun metraj. Fransız kaynaklar, hikâyenin bir Meksika pembe dizisinden esinlendiğini belirtiyor. Yapımcı şirket Artémis Productions.

Öykü, Batı Şeria'daki İsrail işgalinin gölgesinde geçiyor; ama film bu gerçeği ayrıca yorumlamadan, olduğu gibi gösteriyor. Asıl ilgisi, pembe diziyi eğlenceli biçimde parodileştirmek ve özel hayalleri, gündelik pragmatizm ile yorgunluk arasında sıkışıp kalan insanları göstermek. Salam rolünde Kais Nashef, Tala rolünde Lubna Azabal, Mariam rolünde Maisa Abd Elhadi, Atef rolünde ise Salim Daw var. Nadim Sawalha, Yousef Sweid ve Amer Hlehel de kadroda yer alıyor.

Film uluslararası prömiyerini 75. Venedik Film Festivali'nin Orizzonti bölümünde yaptı ve Kais Nashef burada en iyi erkek oyuncu ödülünü aldı. İsrail'deki ilk gösterimi Haifa Uluslararası Film Festivali'nde oldu; yapım orada en iyi film ve en iyi senaryo ödüllerini kazandı. Lüksemburg, filmi 92. Akademi Ödülleri'nde en iyi uluslararası film dalındaki adayı olarak gönderdi, ancak aday listesine girilemedi.

YönetmenSameh Zoabi
Yapım ŞirketiArtémis Productions

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Bağlantısız isimlerin sitemizde henüz profili yok.

Lubna Azabal Lubna Azabal Oyuncu · 53 yaşında Tala Kais Nashef Nadim Sawalha Maisa Abd Elhadi Yousef Sweid Amer Hlehel

Kadroda ayrıca: Salim Daw (Atef)

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Tel Aviv on Fire'ın akıllıca fikri, ağır bir siyasi gerçekliğe pembe dizi üzerinden yaklaşmak. Zoabi, işgali uzun uzun yorumlamak yerine arka planda olduğu gibi bırakıyor ve asıl alaycı enerjisini dizinin klişelerine yöneltiyor; böylece film hem parodi hem de karakter komedisi olarak çalışabiliyor. Venedik'in Orizzonti bölümünde Kais Nashef'e gelen en iyi erkek oyuncu ödülü, bu ince dengenin büyük ölçüde başrolün omuzlarında durduğunu düşündürüyor; Haifa'daki en iyi senaryo ödülü de yazının gücüne işaret ediyor. Benim çekincem şu: pembe dizi parodisi bir noktadan sonra kendi formülüne yaslanma riski taşıyor ve hicvin keskinliği daha güvenli bir komediye dönüşebilir.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin toplumsal açıdan ilginç yanı, Batı Şeria'daki işgalin gölgesinde yaşayan insanları kahraman ya da kurban kalıbına sokmadan, özel hayalleri ile gündelik pragmatizm ve yorgunluk arasında sıkışmış sıradan insanlar olarak göstermesi. Arapça ile İbranicenin aynı filmde iç içe geçmesi de iki toplumun gündelik temas noktalarını hissettiriyor. Pembe dizi seçimi rastlantı değil: bu tür, geniş kitlelerin ortak duygusal dili. Çatışmayı ağır bir siyasi söylemle değil mizahla ele alması bazı izleyicilere hafif gelebilir; bu mesafe, filmin en dürüst tercihi.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Komedi olsa da arka planda işgal gibi ağır bir siyasi gerçek var; küçük çocuklar bu mizahın neye dokunduğunu anlamakta zorlanır. Arapça ve İbranice konuşulan bir film olduğu için altyazı takip etmek de çocuklara zor gelebilir. Pembe dizileri seven anne babalar ve dünyada olup bitene ilgi duyan liseli gençlerle izlemek için ise iyi bir seçim; ardından güzel bir sohbet açabilir.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar