Biyograficim
Aile Kadını

Aile Kadını

Film · 1983 · 15 kişi

Senaryosunu Yavuz Turgul'un yazdığı Türk dramı Aile Kadını'nı Kartal Tibet 1983'te yönetti. Renkli ve 35 mm çekilen film, yalanlar üzerine kurulmuş bir evliliği ve geçmişin eninde sonunda kapıyı çalmasını konu alır. Yapımı Uzman Film üstlenmiş, yapımcılığı Kadir Turgut ile Ferit Turgut yapmıştır.

Pınar, varlıklı kocası Mehmet ve kızıyla huzurlu bir hayat sürmektedir. Bir gün evine sessiz telefonlar gelmeye başlar. Çok geçmeden, unutmak istediği her hatanın canlı tanığı olan eski sevgilisi Emir çıkagelir. Pınar'ın yalanlarla kurduğu düzen bu adamla birlikte sarsılır; Emir, kadının bütün hayatına yavaş yavaş sızmayı başarır. Pınar da ondan kurtulmak için nelerden vazgeçebileceğini düşünmek zorunda kalır. Pınar'ı Müjde Ar, Mehmet'i Savaş Başar, Emir'i ise Muhteşem Demirağ canlandırır.

Kadroda ayrıca Hülya Yiğitalp (Jülide), Sönmez Atasoy (Tansu), Asuman Arsan (Melahat), Burçin Öztunç, Ergün Uçucu, Gökhan Mete ve Kaptan Recep rolünde Orhan Çağman yer alır; renklendirme Ören Film'de yapılmıştır. Müzik Cahit Berkay'a, görüntü yönetimi Çetin Tunca'ya, kurgu Mevlüt Koçak'a aittir. Dönemin dublaj uygulamasına uygun olarak Müjde Ar'ı Ayşin Atav seslendirmiştir.

YönetmenKartal Tibet
Aile Kadını

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Müjde Ar Müjde Ar Oyuncu · 72 yaşında Muhteşem Demirağ Savaş Başar Hülya Yiğitalp Sönmez Atasoy Merih Akalın Asuman Arsan Burçin Öztunç Ergün Uçucu Gökhan Mete Nazli Aydincik Orhan Çağman Oyuncu · 1925 – 1997 Kemal Öztunç Salih Eskicioğlu Ergun Usuca

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Yavuz Turgul'un kaleminden çıkıp Kartal Tibet'in elinde şekillenen bu hikâye, seksenlerin Türk sinemasında insanı merkeze alan anlayışın sürdüğünü gösteriyor. Geçmişin kapıyı çalması Yeşilçam'ın çok sevdiği bir izlektir; ama burada mesele kaderin cilvesinden çok, bir kadının kendi kurduğu yalanlarla yüzleşmesi. Bu ahlaki merkez, eski melodramların gözyaşı seliyle yetinmeyip vicdanı da sorgulayan bir derinlik kazandırıyor. Dönemin dublaj geleneğine alışkın bir kulak için de film, o yılların sesini ve dokusunu bütünüyle taşıyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin adıyla hikâyesi arasındaki gerilim dikkat çekici: 'aile kadını' olarak görülen Pınar'ın huzuru, geçmişini saklamasına bağlı. Seksenlerin başında varlıklı bir evlilikte bir kadının saygınlığının ne kadar kırılgan olduğunu, eski bir ilişkinin bile bütün düzeni tehdit edebildiğini gösteriyor. Bence hikâyenin bütün baskıyı kadının sırtına yüklemesi, dönemin çifte standardını hem görünür kılıyor hem de bir ölçüde yeniden üretiyor. Bugün izleyen biri, Pınar'ın neden bu kadar korktuğunu sorarken aslında filmin çekildiği toplumu da sorguluyor.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Senaryonun gerilimi kuruş biçimi ekonomik: önce sessiz telefonlar, tanımsız bir tedirginlik, ardından tehdidin bir yüze kavuşması. Bu kademeli yapı, melodramı psikolojik gerilime yaklaştırıyor ve olaydan önce karakteri öne alan bir yazımın ürünü olduğunu belli ediyor. Kartal Tibet'in yönetimi ise daha geleneksel; hikâyenin tedirgin edici potansiyelini görsel bir dile tam olarak çeviremiyor ve zaman zaman dönemin melodram alışkanlıklarına teslim oluyor. Başrol oyuncusunun başka bir sesle seslendirilmesi de dönemin olağan uygulaması olsa da bugünün izleyicisi için performansın bütünlüğünü zayıflatıyor. Güçlü bir senaryonun, ona yetişemeyen bir mizansenle buluştuğu bir film.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar