Tepenin Ardı

Tepenin Ardı

Film · 2012 · 4 kişi

Tarihçi ve film eleştirmeni Emin Alper, ilk uzun metrajlı sinema filmi Tepenin Ardı'nı (uluslararası adı Beyond the Hill) yazıp yönetti. Türkiye-Yunanistan ortak yapımı bu 94 dakikalık dram, 14 Aralık 2012'de Türkiye'de vizyona girdi. Maço erkek kültürünü konu alan film, bir Western'i andıran havası ve mekân kullanımıyla gerilim yüklü bir aile trajedisi anlatır. Yapımcılar, Enis Kostepen ile genç yaşta hayatını kaybeden Seyfi Teoman'dır.

Nusret, iki oğlunu (biri uysal, öbürü deli fişek) hava değişimi olsun diye kendi babasının, yani çocukların dedesinin çiftliğine götürür. Büyük oğul Zafer askerlik sonrası yaşadığı bunalımla içine kapanmıştır; kardeşi ise laf dinlemeyen, haşarı bir delikanlıdır. Dede Faik, çiftliğinin çevresinde dolaşan keçi sürülerinden ve sahibi çobanlardan şikâyetçidir. Nereden geldiği belli olmayan bir silah sesi ve ardından yaşananlar, çiftlikteki huzuru büsbütün bozar. Film, bir düşman ve günah keçisi icat edip sorunlarıyla yüzleşmekten kaçınan egemen erkek kültürünü mercek altına alır. Başrolleri Tamer Levent, Reha Özcan, Mehmet Özgür ve Berk Hakman paylaşır.

Çekimler Karaman'ın Ermenek ilçesinde yapıldı. Film, Berlin'de Caligari Ödülü'nü, İstanbul'da Altın Lale ve FIPRESCI ödüllerini aldı; Asya Pasifik Ekran Ödülleri'nde de en iyi film ödülüne değer görüldü. Kampfplatz dergisi, üçüncü sayısında filme özel bir dosya ayırdı.

YönetmenEmin Alper
Tepenin Ardı Tepenin Ardı Tepenin Ardı

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Emin Alper'in ilk uzun metrajı, bir aile hikâyesini neredeyse bir Western gibi kuruyor: sert bir arazi, görünmeyen bir düşman ve tetikte bekleyen erkekler. Ermenek'teki mekânlar yalnızca dekor değil, karakterlerin içindeki gerilimi büyüten bir sahne işlevi görüyor. Senaryo, nereden geldiği belli olmayan bir silah sesini dönüm noktası yaparak tehdidin gerçekliğini bilinçli olarak belirsiz bırakıyor; filmin asıl konusu da zaten bu belirsizlik karşısında üretilen düşman. Tamer Levent, Reha Özcan, Mehmet Özgür ve Berk Hakman'dan oluşan kadro, egemen erkekliğin kuşaktan kuşağa aktarımını abartıya kaçmadan taşıyor. Berlin'deki Caligari Ödülü ve İstanbul'daki FIPRESCI, bu cesur ilk filmin eleştirmen gözündeki yerini doğruluyor.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Western havası, silah sesleri ve çobanlarla gerilen bir aile: kâğıt üzerinde tam bana göre. Gerilim gerçekten ince ince birikiyor ve 94 dakika boyunca hava hep elektrikli. Ama film gerilimi aksiyondan çok tehdit duygusuyla kuruyor; benim gibi hızlı tempo arayan biri için bazı bölümler fazla durgun. Sabrınız varsa, gerilimi başka türlü yaşatan bir film.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Tepenin Ardı bir aile tatili gibi başlıyor ama hiç rahatlatıcı değil. Silah sesleri, öfke ve erkekler arasındaki sert gerilim filmin merkezinde. Çocuklarla izlemek için uygun değil; gençler de büyüklerle birlikte izleyip sonra konuşursa daha iyi olur. Babalar, oğullar ve dedeler arasındaki ilişkiyi düşündüren bir film. Ailenin içindeki öfkenin nasıl dışarıya, bir düşmana yöneldiğini anlatıyor.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar