Suze ljubavi (Aşkın Gözyaşları) (prevedeno)

Aşkın Gözyaşları je crno-bijeli turski melodrama iz 1959. godine, čiji je scenarij napisao i režiju potpisao Nejat Saydam. Film od 99 minuta, poznat i pod nazivom Şoför Ömer, producirao je Ümit Utku, produkciju je realizirao Kervan Film, a direktor fotografije bio je Costas Prosos. Glavne uloge tumače Muhterem Nur kao Gül i Kemal Kan kao Ömer; ostatak ekipe čine Ahmet Tarık Tekçe (Turgut), Hadi Hün (Şevket Bey), İhsan Aşkın (Kazım Dede), Aysel Tanju i Necdet Tosun. Saydam se u filmu pojavljuje i pred kamerom u ulozi doktora.

Film pripovijeda priču o Ömeru, koji je u ranom djetinjstvu izgubio majku. Ömer, koji se sklonio u konak bogatog trgovca Şevket Beya, gdje njegov očev bliski prijatelj Kazım Dede radi kao upravitelj, uspostavlja blisko prijateljstvo sa Gül, kćerkom domaćina; međutim, zbog ljubomore Rıze i njegovog sina Turguta, koji borave u konaku, optužen je za krađu i protjeran iz kuće. Godinama kasnije ljubav između Ömera, koji vozi dolmuş u starom Fordu, i Gül, studentice konzervatorija, ponovo se rađa; no Gül, želeći spasiti oca koji je na rubu bankrota, prisiljena je udati se za Turguta, sina Rıze, koji se domogao dužničkih zadužnica.

Priča postaje sve mračnija: Şevket Bey umire od srčanog udara nakon vijesti o bankrotu, Turgut, koji se navukao na kocku, gubi sve i počini samoubistvo, dok Gül, gurnuta u siromaštvo, koja prodajući cvijeće po pabučinama pokušava prikupiti novac za lijekove Kazım Dedea, oboli od tuberkuloze. Susret dvoje ljubavnika tragično se završava Ömerovom smrću; film koji se otvara scenom na groblju ponovo se zatvara na groblju. Snimci Italije u dijelu o medenom mjesecu ovog djela, isprepletenog bogatom muzičkom teksturom koja seže od Hafız Burhana do Neyzen Tevfika, preuzeti su iz filma Hıçkırık iz 1953. godine, na kojem je Saydam radio kao asistent režije.