İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek

İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek

Film · 2005 · 9 kişi

İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek, Fatih Akın'ın 2005'te yaptığı, müziği anlatının asıl kahramanı yapan bir belgesel filmdir. Akın'ın ilk uzun metrajlı belgeseli olan yapım Almanya ve Türkiye ortaklığıyla hazırlanmıştır. Senaryoyu da yönetmenin kendisi yazmıştır. Film 2005 Cannes Film Festivali'nde yarışma dışı bölümde gösterilmiş, 27 Mayıs 2005'te Türkiye'de de sinemalarda yerini almıştır.

Anlatıcı konumundaki Alexander Hacke, Einstürzende Neubauten grubunun basçısıdır. Hiç Türkçe bilmeden İstanbul'a gelir, yanında seyyar bir kayıt stüdyosu ve bir mikrofon vardır ve kentin farklı müzik dünyalarını kaydetmeye çalışır. Selim Sesler'le tanışması yolculuğun ilk dönemeci olur; sözlerin yetmediği yerde müzik devreye girer. Sonra pek çok müzisyen ve şarkıcı bu serüvene katılır. Baba Zula, Orient Expressions, Duman, Replikas, Erkin Koray, Ceza, Ayben, Mercan Dede, Aynur Doğan, Orhan Gencebay, Müzeyyen Senar, Sezen Aksu ve Sertab Erener gibi isimler kameranın önüne geçer. Böylece klasik Türk müziğinden indie rock'a ve rap'e uzanan çok sesli bir İstanbul portresi ortaya çıkar.

Film, türlerin ve müzik kültürlerinin birbiriyle, toplumla, gündelik yaşamla ve siyasetle nasıl konuştuğunu da sorgular. Akın'ın o yıl Cannes'da jüri üyesi olması, filmin neden yarışmaya katılamadığını açıklar. Akın daha önce Duvara Karşı ile Altın Ayı kazanmıştı.

YönetmenFatih Akın
İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Müzeyyen Senar'ı, Orhan Gencebay'ı ve Sezen Aksu'yu aynı filmde dinlemek, gönlü eski şarkılarla dolu biri için başlı başına bir armağan. Fatih Akın, İstanbul'u bir müzik şehri olarak anlatıyor ve klasik Türk müziğinden rap'e uzanan bu yolculukta her ses kendine bir yer buluyor. Klasiklerle büyümüş bir kulak için genç kuşağın rock ve rap isimleri de aynı kentin parçası; bu çok seslilik kentin gerçek yüzü. Sözlerin yetmediği yerde müziğin konuştuğu, sevgiyle yapılmış bir portre.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Akın'ın ilk uzun metrajlı belgeseli, klasik bir anlatıcı yerine bir dış göz üzerinden ilerliyor: Türkçe bilmeyen Alexander Hacke, seyyar kayıt stüdyosu ve mikrofonuyla kentin müzik dünyalarını dolaşıyor. Bu yabancı rehber seçimi akıllıca; izleyici de onunla birlikte keşfediyor. Ancak yapı epizodik, her müzisyen bir duraktan ibaret ve bazı bölümler derinleşmeden geçip gidiyor. Baba Zula'dan Müzeyyen Senar'a uzanan geniş yelpaze filmin gücü, ama aynı zamanda dağınıklığının da sebebi. Bu kadar sesi tek bir belgeselde bir araya getirmek iddialı bir iş; sonuç kusursuz değil, fakat canlı ve samimi bir belgesel.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, İstanbul'u türlerin ve müzik kültürlerinin birbirine değdiği bir şehir olarak okuyor. Klasik Türk müziğinden indie rock'a ve rap'e uzanan yelpaze, kentin farklı kuşaklarını ve kesimlerini aynı çerçevede buluşturuyor. Belgesel, müziğin toplumla, gündelik yaşamla ve siyasetle nasıl konuştuğunu da soruyor; bu da onu bir konser filminden öte, 2000'lerin ortasındaki İstanbul'a dair bir zaman kapsülüne dönüştürüyor. Rehberin Türkçe bilmeyen bir müzisyen olması kente dışarıdan bakan bir göz sunuyor; bu bakış taze, ama bazen içeriden görülebilecek katmanları atlayabiliyor.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar